Huh?
Wow… dit moet de slechtste titel voor een blog ooit zijn. En toch houd ik um, het is de beste samenvatting van wat ik vandaag allemaal heb gelezen.
Drie dagen geleden blogde ik over “Leiders met lef”. Vanochtend werd ik letterlijk wakker met het bewijs dat die leiders met lef meer dan ooit nodig zijn.
Ik geef het toe, ik lééf met twitter. Vaak is het eerste dat ik doe als ik ‘s ochtends wakker word, even snel op mijn telefoon en in mijn timeline kijken (jaja, ik weet het, ik heb geen leven). Pas daarna begint de rest van de dag en alle normale mensendingen. Kijk even met me mee wat ik vanochtend daardoor als eerste zag:
sterestherster 6:32am via Tweet Button
#openmond – How Pizza Became A Vegetable Through The Magic Of Influence-Peddling huffingtonpost.com/2011/11/16/piz… via @HuffingtonPost
Pizza een groente? Dat moet een grapje zijn. Toch? Helaas. Het is de harde werkelijkheid voor heel veel Amerikaanse kinderen die schoollunches krijgen. Hé, er zit een kloddertje tomatensaus op, dus het is echt supergezond.
Niks aan de hand, dacht ik nog. Dit is Amerika, daar doen ze wel vaker raar. Wij, gewoon in Europa, wij laten dat soort dingen niet gebeuren. Toch? Wij zijn nuchtere Europeanen, wij denken zelf na, snappen dat zulk soort redenatie van geen kanten klopt.
En zo zag ik nog geen 4 uur later het volgende bericht op twitter:
De EU is net zo geschift als de VS (waar pizza een groente is): Water is volgens de EU NIET hydraterend… telegraph.co.uk/news/worldnews…
Hè? Wat? Water is NIET hydraterend? Uhm…. Pardon? Zijn we nou verdorrie helemaal van de pot gerukt?! #excusezlesmots
Kalmte kan ons redden. Eerst even lezen. Wat staat er precies in het artikel? Het artikel gaat over onzinnige EU-regelgeving, met als meest recente hoogtepunt dat het de producenten van gebotteld water voortaan verboden is om op hun flesjes te vermelden dat hun water hydraterend werkt. Doen ze dat toch, dan gooien we ze 2 jaar achter de tralies.
Een beter voorbeeld van de behoefte aan leiders met lef had ik zelf niet kunnen verzinnen.
Drie jaar is er onderzoek naar gedaan (waarschijnlijk niet door de ambtenaren die misschien wel iets proberen te doen aan, ik noem maar een zijstraat, een kleinigheidje als de eurocrisis), 20 “correspondentiestukken” zijn er over verschenen, 21 wetenschappers werden er voor ingevlogen. En de conclusie was: water kan dehydratatie niet voorkomen.
Begrijp me goed. Ik vind gebotteld water in onze westerse wereld onzin, dus elke manier om de invloed van deze sector enigszins af te zwakken juich ik van harte toe. En ik snap zelfs wel wat dit circus bedoelt met haar verbod (voor de zekerheid, zodat jullie mijn uitgangspunten begrijpen: gebotteld water is zeker niet de enige manier om dehydratatie te voorkomen, dus dit claimen op je flessen zou een wat eenzijdige benadering van het onderwerp kunnen zijn).
Wat is er dan gebeurd dat weldenkende Europeanen tot een dergelijk verbod komen? We missen leiders met lef. Niemand in de afgelopen drie jaar, niemand onder die 21 wetenschappers, niemand onder de ik weet niet hoeveel ambtenaren die meewerkten, niemand heeft ooit durven roepen en volhouden: “Jongens! Waar zijn we mee bezig?!”. Niemand heeft 1 seconde stil gestaan bij de keten. Niemand heeft nagedacht dat de claim van de waterfabrikanten weliswaar wat eenzijdig is, maar dat er natuurlijk geen woord van gelogen is. Iedereen is bezig geweest met achter elkaar aan lopen. Met erbij willen horen. Met een kruistocht. Niemand heeft zijn gezonde boerenverstand gebruikt.
En het resultaat? De producenten kunnen comfortabel de underdog spelen. “Kijk eens hoe zielig wij zijn, niemand begrijpt ons, zelfs de wetenschap niet. Maar lieve, beste consument, u weet beter”. En consumenten worden zo rechtstreeks in de armen van een onnodig vervuilende industrie gejaagd.
Wat zou er gebeuren als ik voortaan op de etiketten van de Dopper laat drukken dat water drinken uitdroging kan voorkomen? Zou ik dan ook opgesloten worden? Op brood en… water?
