De Dopper

Al 20 jaar is het op 22 maart ‘wereld waterdag’. Deze dag staat in het teken van drinkwatervoorzieningen en voedselveiligheid in ontwikkelingslanden. Verschillende grote partijen komen bijeen om oplossingen te bedenken en te realiseren voor dit wereldwijde probleem.

Jouw bijdrage

Rolien Sassen directeur Simavi en Merijn Everaarts directeur Dopper

Met de Dopper, dragen wij en vooral onze klanten elke dag weer bij aan de oplossing op dit gebied. Vijf procent van de netto Dopper omzet schenken wij aan Simavi, de Nederlandse non profit organisatie die in ontwikkelingslanden zorgt voor veilig drinkwater. In 2011 ging het goed met De Dopper. Daarom kon ik trots een cheque van € 28.205,15 overhandigen aan een Simavi-directeur Rolien Sassen. “Met dit geld kunnen we de gezondheid van moeders en kinderen in ontwikkelingslanden verbeteren, door te zorgen voor veilig drinkwater en goede hygiëne”, aldus een verheugde Sassen.

The bottle is the message
Naast het geldbedrag aan Simavi, schenkt de Dopper ook speciale aandacht aan Wereld waterdag door het introduceren van een speciale actiesite waar mensen hun ideeën kunnen delen om de wereld een beetje beter te maken. Het is de bedoeling elkaar te inspireren. Er zijn zoveel mensen met goede ideeën, maar als je het de wereld niet laat weten, dan blijven we in kringetjes praten en gebeurt er niets.
De website; ‘TheBottleIsTheMessage.org’ is ook bedoeld om direct zelf een bijdrage te storten voor de miljarden mensen die geen toegang hebben tot schoon drinkwater uit de kraan.

Kraanwater op een voetstuk
Kraanwater op een voetstuk zetten, dat is wat ik wil. Ons kraanwater behoort immers tot het beste drinkwater ter wereld. Tegelijkertijd zijn er bijna één miljard mensen die niet zomaar aan schoon water kunnen komen. Daarnaast kunnen we door de Dopper te gebruiken, met z’n allen voorkomen dat er alleen al in ons land dagelijks zo’n 500.000 plastic wegwerpflesjes worden weggegooid.

Duurzaam

Ook op een ander vlak is actie hard nodig. Door stromingen worden er in verschillende Oceanen eilanden van plastic afval gevormd. Zo drijft er bijvoorbeeld in de Stille Oceaan een eiland van ‘plastic soup’ zo groot als Frankrijk en Spanje bij elkaar en daar komt iedere dag meer bij. Na het zien van een documentaire over deze ‘plastic soup’ was ik echt boos over die enorme hoeveelheden mineraalwaterflesjes die elke dag over de toonbank gaan en deels in het milieu belanden. En dat terwijl ons eigen kraanwater goedkoop, lekker en overal verkrijgbaar is.

Proost! Op wereld water dag.
www.thebottleisthemessage.org

Merijn Everaarts, initiatiefnemer vd Dopper, Mirjam vd Kooij en Saskia Griep (met Groene Veer) van Sawadee

Vanaf het eerste moment is het doel geweest van de Dopper om de wereld een beetje beter te maken. De plastic afvalberg blijft maar groeien en door kraanwater te drinken ipv petflessen water (be)spaar je al snel het milieu. Tot dusverre leverde de Dopper een besparing op van zo’n 3 miljoen petflessen. Dit is een druppel op de gloeiende plaat, als je bedenkt dat er in Nederland alleen al zo’n 500.000 tot 1 miljoen petflessen per dag doorheen gaan. En, in de USA zo’n slordige 80 miljoen per dag…. Per dag hè! Terwijl het schone drinkwater hier, maar ook de US gewoon uit de kraan komt.
Cijfers uit landen waar het niet vanzelfsprekend is dat het drinkwater uit de kraan komt, zoals Afrikaanse of Aziatische landen zijn natuurlijk nog duizelingwekkender.
Naar veel van deze landen gaan wij op vakantie en grijpen daar als vanzelfsprekend naar de ‘vertrouwde’ mineraalwaterfles. Dat hebben de grote mineraalwater merken toch goed gedaan; dat wij vertrouwen dat het water in een petfles zit schoon is. Toch raar, want we weten vaak niet waar het water vandaan komt en al helemaal niet hoe het bewaard wordt. Hoe oud is dat water eigenlijk en hoe lang heeft dit flesje al in de volle zon van 35 ℃ gestaan?……

Sawadee, een Nederlandse reisorganisatie, die staat voor puur reizen, heeft inmiddels 2 prijzen ontvangen voor hun duurzaamheidbeleid dat gerelateerd is aan de Dopper. Begin dit jaar kregen zij tijdens de vakantiebeurs de Groene Veer en vorige week werden zij wereldwijd verkozen tot nummer 1 reisbureau bij Rank a Brand.
Waarom? Sawadee verzorgt rechtstreekse vluchten ipv met tussen stops. Ze houden zich aan de code of conduct, wat inhoud dat zij verantwoordelijkheid nemen voor het lokale personeel. En, elke reiziger krijgt een gratis Dopper. Deze kan worden bijgevuld met het lokale zuivere drinkwater of uit grote ‘gallons’ die door de reisleiding verzorgt worden. Een stimulans dus om minder plastic afval te veroorzaken in meer dan 72 landen wereldwijd.

De Dopper staat nu enkele dagen op een beurs in Duistland, bedoeld voor retailers en distributeurs naar de retail markt. De beurs, de Ambiente in Frankfurt, geeft ons voor het eerst letterlijk een beeld wat de wereldwijde afzet mogelijkheden zijn voor de Dopper.
En, deze zijn mega! The sky is not even the limit.
Maar wat wil ik? Hoe groot kan de Dopper worden en vooral waar moet ik mij op focussen?
In mijn vorige blog refereerde ik aan het programma dat ik volg (Nieuwswaarde) waarin mij maandelijks handvatten worden aangereikt waar ik nu al zeer dankbaar voor ben, namelijk; focus! FOCUS! Focus!

Tekening gemaakt door Argus t.g.v. 1 jarig bestaan vd Dopper

Onze focus ligt momenteel op Duitsland en, het klinkt misschien gek, maar we willen niet te snel groeien. Anders blijven we onszelf voorbij lopen. Het succes van de Dopper is overweldigend, maar gecontroleerd groeien zal ons aan het einde van de rit meer opleveren. Daar ben ik inmiddels (met vallen en opstaan) van overtuigd.
Maar ja….. die distributeurs uit Japan, Maleisië, China, Israel, Rusland en vooral de landen van mijn wensenlijstje; USA, Canada en Australië zijn dol enthousiast!
Waar wij op deze beurs de Duitse winkeliers en distributeurs dachten te treffen, zijn 95 % van de contacten die wij opdoen zo’n 5.000 tot 15.000 km van Haarlem verwijderd.
‘Pakken’ we ze nu of later? Interessante en ook uitdagend vraag.
Mijn conclusie:
Ik wil zó groot worden dat ik meehelp aan het besef bij mensen dat het eigenlijk heel makkelijk is om je leefgewoontes aan te passen. Of dat nu is door nee te zeggen tegen petflessen en over te stappen op een duurzaam alternatief zoals de Dopper, of de bio-industrie links te laten liggen, of eens wat vaker met de trein te reizen. Het maakt mij niet uit. Als jij er maar bewust van bent waar je staat in deze grote wereld en hoe eenvoudig het is deze een beetje beter te maken.
Dus….. focus ik mij op mijn wensenlijst!

Vorige week werd ik gebeld door Jorge Groen van het FD, of ik mijn blog ‘Krijg de R(a)MB(am)’ wilde toelichten. Hij deed een onderzoek om te ontdekken of het in 2012 nog wel zo voordelig is om in China te produceren. Zie hier zijn artikel. Dank je wel Jorge en collega journalisten! Ik ben ontzettend trots dat er zoveel berichten over de Dopper worden opgepakt in de media. Dit en andersoortige artikelen zijn altijd goede promotie voor de Dopper. Het gaat over wat wij doen, wie wij zijn en vooral over waarom wij doen wat wij doen. Wij vertellen graag waarom wij de wereld een beetje beter willen maken; 1. Het terug dringen van de berg plastic afval. 2. Promotie van heerlijk helder kraanwater. 3. Toegang tot schoon drinkwater voor iedereen, in landen waar dat nu niet vanzelfsprekend is.

Anyway, al die aandacht is mooi, maar wie verteld mij als ondernemer wat ik moet doen om stappen vooruit te zetten, wat dan weer nieuwswaarde heeft voor de media?
Daarvoor heb ik wat houvast nodig en ben daarom enkele weken geleden begonnen met het programma Fast Forward. Een programma voor ondernemers die snel groeien of willen groeien. Experts als Arko van Brakel, hoogleraar Mirjam van Praag en andere collega ondernemers met de nodige kennis op het gebied van (financiële) strategie, marketing en risico analyse stellen gedurende 2 jaar maandelijks hun fijne kneepjes van het vak ter beschikking om mijn ambities waar te maken.

De eerste 2 dagen van dit programma wierpen voor mij direct zijn vruchten af. Onder begeleiding van Pieter van Osch is het ‘strategisch A4’ van de Dopper als bedrijf tot stand gekomen, met daarin alle prioriteiten en doelen voor nu en t/m over 5 (tot max 8 ) jaar.
Dit geeft rust en helpt mij beslissingen te nemen voor korte en langere termijn. Niet alles hoeft vandaag, als je maar prioriteiten stelt dan komt er vanzelf een oplossing. Zo ook voor de productie in China.
En die oplossing…… die lezen jullie vast weer in de media.

Momenteel zitten we in een uitdagende fase:
De eerste Dopper Steel is zo goed als gereed, er is een oplossing voor de ring beschikbaar, maar de euro is zwakker geworden waardoor de kostprijs met 13% is gestegen. Wat nu?

De fluctuatie is een bekend risico, wat altijd in de offerte vermeld wordt en waar je op een aantal manieren mee om kan gaan:
1)    De wisselkoers wordt door ons als leverancier al binnen een bandbreedte van +/- 3% aangeboden, waardoor niet elke fluctuatie doorberekend hoeft te worden
2)    De fluctuatie kan men gedeeltelijk incalculeren in de marge en dus in de adviesprijs van het product
3)    De fluctuatie kan aanzienlijk beperkt worden door bijvoorbeeld te switchen naar US dollars. Deze fluctueren veel minder ten opzichte van de RMB dan de Euro (hij is echter wel gedaald in 2011 maar met slechts 3,9% namelijk van 6,6 naar 6,3 RMB voor één USD)
Geluk bij een ongeluk is dat de productie op dit moment nog niet gestart is. De wisselkoers lijkt nu op een historisch laag punt te staan (je krijgt nu nog maar 8 rmb voor je euro, 4 maanden geleden nog 9,5, bijna 16% dus) De verwachting is dat die in 2012 weer zal aansterken richting de 8,5 a 9.

Daarnaast is er een nieuw idee bedacht om een kunststof cup te ontwikkelen. Niet alleen vanwege de benodigde oplossing voor de pakkingen, maar ook vanwege de terugkoppeling uit de eerste testen: het geluid dat de stalen cup genereert wanneer je hem vast of  los draait.
Deze optie levert een nieuwe uitdaging op omdat deze versie in China nu duurder lijkt dan productie van de cup in Nederland en de fabriek van de Dopper Steel zelf niet happig is om losse onderdelen aan te leveren omdat deze zo geen garantie op de lekvrijheid van de fles kan geven.

Conclusie: nu eerst een grondige analyse van alle matrijzen en productprijzen voor een kunststof cup met meegespoten rubberen ring en vervolgens een strategische keuze uit de volgende opties: doorgaan in 100% staal of doorgaan met een kunststof cup

Krijg de R(a)MB(am)

Product kostprijs stijging van 13%

Eergisteren was het ‘Blue Monday’. Een collega hielp me er aan herinneren. Zelf ik had totaal niet bedacht dat ik me eens een dag in januari heel erg depri moest gaan voelen.
Geen enkele reden voor. Het was lekker krakend winterweer. In de eerste paar weken van het nieuwe jaar wordt de Dopper Original gewoon besteld alsof we terug in de tijd leven van de internet bubbel.
Maar, Blue Monday zou Blue Monday niet zijn als er niet een ietsje pietsje depri berichtje binnen zou kommen op de mail. En ja, daar was hij….. De productie van de Dopper Steel wordt, als we nu zouden starten met de productie, 13 % duurder! Whoh, 13 %!
De Chinese Renminbi (RMB of ook wel Yuan) is in prijs gestegen of de Euro is zwakker geworden. Dat laatste zal het wel zijn.
Tja, ik wist dat dit zou kunnen gebeuren, maar daar had ik zelf eerlijk gezegd wat minder rekening mee gehouden. En nu? Moet ik de Dopper duurder maken in de verkoop?
Ik slaap er nog eens een blauwe maandag over.

Poeh poeh…. Een flesje laten maken dat voldoet aan alle eisen is nog niet zo eenvoudig.
Vandaag weer een gesprek gehad met onze productie partner Martijn van China Challenge. We zitten in een fase waarin belangrijke beslissingen genomen moeten worden. De RVS Dopper bestaat nu geheel uit RVS onderdelen, maar dat heeft een aantal nadelen die steeds sterker naar voren komen. Om de fles waterdicht te krijgen moet gebruik gemaakt worden van afdichtringen. Hoe zeer we ook aan het ontwerp ‘knutselen’, we krijgen ze er niet goed in. Nou ja, ze kunnen er wel in, maar ze vallen er ook weer uit. Dat werkt niet. We kunnen dadelijk de consument niet vragen om elke keer naar de afdichtringen te zoeken na een vaatwasbeurt.

Parallel aan deze speurtocht heb ik China Challenge gevraagd om de ‘cup’ (het witte onderdeel van de Dopper) te maken van PLA, een afbreekbare bio kunststof gemaakt van maïskernen. Matrijzen voor kunststoffen zijn erg aan de prijs. Zo ook deze. Het bedrag valt gek genoeg ook hoger uit dan dat we het in Nederland zouden maken. Werk aan de winkel dus.

Oh ja, en nu hebben de fabrieken allemaal even geen tijd voor innovaties en offerteaanvragen, want het Chinees Nieuwjaar komt er aan en dan moet er even snel geproduceerd worden en daarna gebeurt er ruim twee weken niets……
Maar desondanks, wens ik iedereen een oprecht goed nieuw jaar en voldoende rust voor een frisse blik op een betere wereld!

Goedemorgen, hoog tijd voor een Dopper Steel Update na drie weken vol met reizen en een computer crash…

Aan de hand van een checklist, een aantal grondige gesprekken met MVO Nederland  en met China Challenge in Haarlem heeft De Dopper een leverancier in China geselecteerd waarbij de kans op een solide productie goed voorbereid is.

Belangrijkste aspecten die bij de keuze de doorslag hebben gegeven zijn:

- Deze leverancier is een private onderneming en is geen Chinees staatsbedrijf.

- Er is een sociaal beleid met beperkte overuren, alle werknemers hebben een vast contract en het personeelsverloop is ongeveer 20% per jaar

- Er is actieve recycling van afval materiaal

- Zij produceert 60% voor de lokale markt en exporteert 40% naar America en heeft dus ervaring met Westerse kwaliteitseisen

- Haar hoofdklant is Walt Disney die hier RVS bidons produceert.

Dit klinkt allemaal natuurlijk prachtig, maar tijdens de ontwikkeling van de Dopper Steel blijken we nog steeds met echte Chinezen te maken te hebben:

- Aanpassingen die wij voorstellen zijn ‘geen probleem’…echter na aanpassing van de matrijzen blijkt het toch lastiger dan gedacht…de afdichtring blijft niet goed zitten, de afwerking van de las naden en het logo op de fles behoeft extra aandacht en het schroefdraad is niet lang genoeg voor solide sluiting. Door de input van onze eigen engineers kunnen we ze toch overtuigen om het op onze manier aan te pakken.

- Aangezien deze fabriek op 6 uur rijden van ons kantoor in Shanghai ligt denken we  dat onze Chinese collega’s ook telefonisch de druk bij de leveranciers op kunnen voeren. Helaas blijkt dat zij zelf ook te goedgelovig zijn en merken dat het project niet de aandacht krijgt die het nodig heeft en dus moeten we kiezen voor meer reistijd en begeleiding ‘on the spot’

In de sinterklaasweek verwachten we de definitieve samples voor het testen en hopen de week erop de ‘go ahead’ voor de start van de serieproductie te kunnen geven.

Waar we nog niet voldoende vanaf weten is in hoeverre er voldaan wordt aan de lokale MVO normen en wat deze precies zijn. Uiteraard wordt er wel gezegd dat ze hieraan voldoen, maar we hebben nog geen document gezien..Daarnaast willen we ook graag weten in hoeverre de fabriek bereid is zichzelf aan te passen naar westerse normen om zodoende nieuwe export business binnen te kunnen halen.

Gelukkig zijn we inmiddels wel een flink stuk op geschoten en het eerste resultaat mag er best zijn denk ik!

Binnenkort meer!

Vrgr

Martijn Poepjes

www.chinachallenge.com

Wow… dit moet de slechtste titel voor een blog ooit zijn. En toch houd ik um, het is de beste samenvatting van wat ik vandaag allemaal heb gelezen.

Drie dagen geleden blogde ik over “Leiders met lef”. Vanochtend werd ik letterlijk wakker met het bewijs dat die leiders met lef meer dan ooit nodig zijn.

Ik geef het toe, ik lééf met twitter. Vaak is het eerste dat ik doe als ik ‘s ochtends wakker word, even snel op mijn telefoon en in mijn timeline kijken (jaja, ik weet het, ik heb geen leven). Pas daarna begint de rest van de dag en alle normale mensendingen. Kijk even met me mee wat ik vanochtend daardoor als eerste zag:

sterestherster 6:32am via Tweet Button

#openmond – How Pizza Became A Vegetable Through The Magic Of Influence-Peddling huffingtonpost.com/2011/11/16/piz… via @HuffingtonPost

Pizza een groente? Dat moet een grapje zijn. Toch? Helaas. Het is de harde werkelijkheid voor heel veel Amerikaanse kinderen die schoollunches krijgen. Hé, er zit een kloddertje tomatensaus op, dus het is echt supergezond.

Niks aan de hand, dacht ik nog. Dit is Amerika, daar doen ze wel vaker raar. Wij, gewoon in Europa, wij laten dat soort dingen niet gebeuren. Toch? Wij zijn nuchtere Europeanen, wij denken zelf na, snappen dat zulk soort redenatie van geen kanten klopt.

En zo zag ik nog geen 4 uur later het volgende bericht op twitter:

locuta 10:20am via TwitBird

De EU is net zo geschift als de VS (waar pizza een groente is): Water is volgens de EU NIET hydraterend… telegraph.co.uk/news/worldnews…

Hè? Wat? Water is NIET hydraterend? Uhm…. Pardon? Zijn we nou verdorrie helemaal van de pot gerukt?! #excusezlesmots

Kalmte kan ons redden. Eerst even lezen. Wat staat er precies in het artikel? Het artikel gaat over onzinnige EU-regelgeving, met als meest recente hoogtepunt dat het de producenten van gebotteld water voortaan verboden is om op hun flesjes te vermelden dat hun water hydraterend werkt. Doen ze dat toch, dan gooien we ze 2 jaar achter de tralies.

Een beter voorbeeld van de behoefte aan leiders met lef had ik zelf niet kunnen verzinnen.

Drie jaar is er onderzoek naar gedaan (waarschijnlijk niet door de ambtenaren die misschien wel iets proberen te doen aan, ik noem maar een zijstraat, een kleinigheidje als de eurocrisis), 20 “correspondentiestukken” zijn er over verschenen, 21 wetenschappers werden er voor ingevlogen. En de conclusie was: water kan dehydratatie niet voorkomen.

Begrijp me goed. Ik vind gebotteld water in onze westerse wereld onzin, dus elke manier om de invloed van deze sector enigszins af te zwakken juich ik van harte toe. En ik snap zelfs wel wat dit circus bedoelt met haar verbod (voor de zekerheid, zodat jullie mijn uitgangspunten begrijpen: gebotteld water is zeker niet de enige manier om dehydratatie te voorkomen, dus dit claimen op je flessen zou een wat eenzijdige benadering van het onderwerp kunnen zijn).

Wat is er dan gebeurd dat weldenkende Europeanen tot een dergelijk verbod komen? We missen leiders met lef. Niemand in de afgelopen drie jaar, niemand onder die 21 wetenschappers, niemand onder de ik weet niet hoeveel ambtenaren die meewerkten, niemand heeft ooit durven roepen en volhouden: “Jongens! Waar zijn we mee bezig?!”. Niemand heeft 1 seconde stil gestaan bij de keten. Niemand heeft nagedacht dat de claim van de waterfabrikanten weliswaar wat eenzijdig is, maar dat er natuurlijk geen woord van gelogen is. Iedereen is bezig geweest met achter elkaar aan lopen. Met erbij willen horen. Met een kruistocht. Niemand heeft zijn gezonde boerenverstand gebruikt.

En het resultaat? De producenten kunnen comfortabel de underdog spelen. “Kijk eens hoe zielig wij zijn, niemand begrijpt ons, zelfs de wetenschap niet. Maar lieve, beste consument, u weet beter”. En consumenten worden zo rechtstreeks in de armen van een onnodig vervuilende industrie gejaagd.

Wat zou er gebeuren als ik voortaan op de etiketten van de Dopper laat drukken dat water drinken uitdroging kan voorkomen? Zou ik dan ook opgesloten worden? Op brood en… water?

We kunnen wel merken dat we rond de Dag van de Duurzaamheid leven. Werkelijk elke dag hebben we inspirerende bijeenkomsten rondom duurzaamheid. Gisteren was dat Duurzaamheid in 2030 van VU Connected.

Met de MVO Exchange van de dag daarvoor in mijn achterhoofd en de samenvatting van Lageweg nog vers in mijn geheugen (Slim, Simpel, Samen), ging ik op pad.

Ik wist niet goed wat ik moest verwachten. Met 3 thema’s (energie, stedelijke vernieuwing en voeding) op de agenda vroeg ik me vooral af waarom voor deze thema’s was gekozen en waarom er geen samenwerking is met andere universiteiten, die ook vaak fantastische initiatieven hebben. Jammer genoeg was het er de discussie niet naar om die vragen te stellen of te beantwoorden, dus die blijven nog even op mijn verlanglijstje staan.

Het opvallendste vond ik de wetenschapper die verzuchtte dat er niks met zijn kennis wordt gedaan. Het interessantste het verhaal van de stedenbouwer over waar ons water straks vooral niet heen kan. Het waarst vond ik het verhaal van de voedingsdeskundige over dankbaarheid voor ons voedsel.

En, boem! Daar was het weer: Slim, Simpel, Samen. Als WIJ de wetenschapper nou helpen de door hem onderzochte theorie simpel uit te dragen. Als WIJ nu beginnen met oplossen, in plaats van met alleen praten. Als WIJ nu durven opstaan en beginnen.

Precies daar was deze conferentie een prima start voor. En zo was deze ook ingericht. Met de overzichtskaart van de Argumentenfabriek werden de vragen helder. En pas als de vragen helder zijn, kunnen we er een antwoord op maken. En dat is precies de opdracht die de aanwezigen mee kregen.

Mijn  (extra) uitdaging voor de komende tijd: Creëer meer leiders met lef.  Ik heb er een nacht niet van geslapen. Want Slim, Simpel en Samen zijn daarin de leidraad. En hoe die leiders te bereiken? Of te kweken? Waar begin ik? Er ontstaat een plannetje. Ik houd jullie op de hoogte. Of houden jullie mij op de hoogte? Heb jij zelf een idee? Laat het weten!